|
|
Jedna z najbardziej znanych aktorek hollywoodzkich lat 90. Zwróciła na siebie uwagę jako partnerka Sylwestra Stallone w "Człowieku - Demolce"(1993). Córka niemieckiej śpiewaczki operowej i amerykańskiego nauczyciela śpiewu, karierę sceniczną rozpoczęła jeszcze jako dziecko, występami w chórze. W 1988 r. przeniosła się do Nowego Jorku. Po ukończeniu college'u grywała w teatrach off-brodwayowskich i statystowała w filmach telewizyjnych. Pojawiła się też w telewizyjnej wersji "Pracującej dziewczyny". W 1990 r. dostała główną rolę w "Who Shot Patakango?" Petera Brooksa. Jednak punktem zwrotnym w jej karierze był rok 1993. Zagrała wtedy w "Człowieku - demolce" i pojawiła się w "W pogoni za sukcesem" Petera Bogdanovicha. Prawdziwej sławy zasmakowała po występie w szlagierze kinowym, "Speed: niebezpieczna prędkość"(1994) Jana De Bonta, gdzie zagrała u boku Keanu Reeves'a. Udziałem w "Ja cię kocham, a ty śpisz" (1995), udowodniła, że posiada też talent komediowy. Za rolę w tym filmie otrzymała nominację do Złotego Globu. Swoją pozycję gwiazdy dużego ekranu umocniła występem w cieszącym się dużą popularnością thrillerze "System" (1995).
Pochodzi z rodziny wybitnie utalentowanej muzycznie - jej matka to śpiewaczka operowa, ojciec nauczyciel śpiewu. Dzieciństwo spędziła w Europie - w Nuremburgu (Niemcy) i w Austrii. Pierwszy kontakt z aktorstwem miała w wieku 8 lat, grając u boku swojej matki. Studiowała aktorstwo na Uniwersytecie East Carolina w Greenville. Jako aktorka pierwszoplanowała pierwszy raz wystąpiła w filmie Petera Brooksa w "Who Shot Patakango?". Sukces przyniosła jej rola w filmie "Demolition Man" z Sylwestrem Stallone, jednak świat dowiedział się o niej po tym jak zagrała rewelacyjną rolę w kasowym przeboju kinowym "Speed" razem z Keanu Reevesem.
"Nigdy nie zagram w filmie akcji. Jestem zbyt leniwa" - powiedziała kiedyś, a dwa lata później stała się gwiazdą dzięki filmowi Speed - niebezpieczna prędkość. Sandra pochodzi z utalentowanej rodziny, jej ojciec John był nauczycielem śpiewu w Alabamie, matka Helga była słynną niemiecką śpiewaczką operową. Sama twierdzi, że nie odziedziczyła po rodzicach talentu muzycznego. Mimo to w dzieciństwie przez 12 lat uczyła się gry na fortepianie, i dzielnie ćwiczyła głos pod okiem taty. Potem, już jako aktorka sama napisała i wykonała piosenkę "Heaven knocked on my door" do filmu Petera Bogdanowicha pt. "W pogoni za sukcesem". Była brzydkim kaczątkiem. Jak opowiada, ze szkoły do domu zawsze wracała zapłakana i ze skopanym tyłkiem. W 1989 roku reżyser Alan Levi ściągnął Sandrę do Hollywood do roli w telewizyjnym filmie pt. "Bionic Shadown: The Six Million Dolar Man and the Bionic Woman". Została w Los Angeles. Rok 1993 był przełomem w aktorstwie Sandry. Oprócz błyskotliwej roli policjantki w "Demolition man" zagrała też w filmie Pt. "The thing called love". W roku 1994 Sandra zagrała kierowcę zaminowanego autobusu w filmie "Speed". Rola ta przyniosła jej wielką sławę, oraz prestiżowe nagrody. Aktorka niechętnie udziela wszelkich wywiadów, niechętnie opowiada o swoim życiu prywatnym gdyż boi się nieobliczalnych fanów. Sandra chętnie nosi ciemne okulary. Lubi się za nimi schować, nie widzieć ludzi, którzy wskazują na nią palcem. W filmach unika rozbieranych scen.
|
|